Θυμάμαι τις στιγμές, την πρώτη γνωριμία τα γέλια, τις χαρές κι ας ήταν μια χρονιά. Έντονες αναμνήσεις μέσα στο μυαλό μου κι ας πέρασαν 6 χρόνια. Έφυγες για να ζήσεις το όνειρο σου να είσαι στην Ελλάδα μαζί με φίλους και γονείς.
Θυμάμαι το γέλιο σου, το χιούμορ σου και την ζωντάνια σου κι ας είχα να σε δω καιρό. Μπορεί να μην ήξερα πολλά για σένα αλλά ήτανε η πιο όμορφη χρονιά εκείνη πάντα την θυμόμουνα και νοσταλγούσα εκείνες τις μέρες που ήμασταν και οι έξι. Είχα στεναχωρηθεί όταν μας είπες πως θα γυρίσεις πίσω.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτήν την Κυριακή (7.12.2008 6το πρωί…)κρύα και μελαγχολική όπως πάντα.τα νέα για την απώλεια σου την έκαναν ακόμη πιο κρύα και μουντή…
Πόνος, θλίψη, πολλά και αμέτρητα ερωτηματικά γιατί??? Γιατί???? Γιατί να χάνονται έτσι παιδιά? Τόσο νωρίς, νιώθω σαν πιόνι από μια παρτίδα σκάκι ή σαν μια μαριονέτα με ψεύτικα νήματα.. είναι άδικο ήσουν μόνο 24…
Καλό ταξίδι… θα σε θυμάμαι πάντα….
(Λίγο μετά τις 6 χθες το πρωί κόπηκε το νήμα της ζωής του 24χρονου Πέτρου ...ταν το αυτοκίνητο το οποίο οδηγούσε συγκρούστηκε με Ι.Χ.....Η σύγκρουση ήταν σφοδρή και τα δύο αυτοκίνητα μετατράπηκαν σε άμορφη μάζα σιδερικών, όπου και ο 24χρονος βρήκε ακαριαίο θάνατο....)
Άσχημα νέα.. Πολύ με στεναχώρησες..Κουράγιο στην οικογένεια του και τους φίλους του.. Δεν έχω κάτι άλλο να πω...
ΑπάντησηΔιαγραφή