Όταν εσύ θα περιμένεις να χαράξει
Και το πρωί που οι πλατείες θα αδειάζουνε
Δεν θα υπάρχει πια κανείς να σε κοιτάξει
Είναι οι άνθρωποι μου έλεγες πουλιά
Σαν χειμωνιάσει πάντα μακριά πετάνε
Και έρχονται ίσως να σε δουν κάποια βραδιά
Αν έχουν σπάσει τα φτερά τους ή αν πεινάνε
Τώρα που θέλω να γυρίσω ξέρω κανέναν δεν θα βρω
Έχεις αλλάξει το όνομα σου και δεν υπάρχει πια εδώ
Τώρα που θέλω να γυρίσω ξέρω κανέναν δεν θα βρω
Έχεις αλλάξει το όνομα σου και δεν υπάρχει πια εδώ
Εδώ οι μέρες μου περνούν με τη βροχή
Νύχτες ναυάγια στους δρόμους περπατάνε
Θέλω να πω μα με τρομάζει η σιωπή
Κι απουσίες από δίπλα μου περνάνε
Μην έρθει πάλι ο χειμώνας και χαθείς
Και τα πανιά σου μην τα σκίσει ο αέρας
Κι όπως φυσάει τα σημάδια δεν θα βρεις
Θα ‘χουν σκορπίσει στα συντρίμμια κάποιας μέρας
Τώρα που θέλεις να γυρίσεις εγώ φοβάμαι να σε δω
Έχω ξεχάσει τα’ όνομα μου και δεν υπάρχω πια εδώ
Τώρα που θέλεις να γυρίσεις εγώ φοβάμαι να σε δω
Έχω ξεχάσει τα’ όνομα μου και δεν υπάρχω πια εδώ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου